چه عاملی باعث کاهش راندمان در فرایند شناوری طلا می‌شود؟ آیا میزان pH، اندازه ذرات یا پایداری کف عامل اصلی است؟

2025-07-04

استخراج طلا از طریق شناوری فرآیندی پیچیده است که تحت تأثیر عوامل متعددی از جمله pH،اندازه ذرات و ثبات کف قرار دارد. هر یک از این پارامترها می‌توانند به صورت مستقل یا ترکیبی منجر به افت راندمان در بازیابی طلا شوند. در اینجا تجزیه‌ای از چگونگی تأثیر هر عامل بر شناوری ارائه شده است:

1. پی اچ:

• نقش در شناوری: در استخراج طلا از طریق شناوری، پی اچ پالپ نقش حیاتی در کنترل شیمی مواد شیمیایی، بارهای سطحی ذرات و برهم‌کنش‌ها میان طلا، مواد معدنی سولفیدی و جمع‌کننده‌های شناوری ایفا می‌کند.
• مکانیسم از دست دادن راندمان:
  • پی‌اچ نامناسب: اگر پی‌اچ خیلی بالا یا پایین باشد، می‌تواند منجر به جذب ضعیف مواد شیمیایی کف‌زدایی (مانند زانتات‌ها) شود و هیدروفوبیسیته طلا و کانی‌های سولفید را کاهش دهد.
  • افزایش رقابت: در برخی سطوح پی‌اچ، کانی‌های ناخالص (مانند پیریت یا سیلیکات‌ها) نیز ممکن است قابل کف‌زدایی شوند، که باعث رقیق شدن عیار می‌شود.
  • اکسیداسیون سطح: پی‌اچ بالا می‌تواند سطح طلا و کانی‌های سولفید را اکسید کند و پاسخ آن‌ها به کف‌زدایی را کاهش دهد.
• پی‌اچ بهینه به مجموعه کانی‌ها بستگی دارد، اما اغلب در محدوده 7 تا 11 برای کف‌زدایی طلا قرار دارد.

2. اندازه ذرات:

• نقش در شناوریاندازه ذرات بر احتمال گیر افتادن ذرات معدنی در حباب های هوا و تشکیل کف پایدار اثر می گذارد.
• مکانیسم از دست دادن راندمان:
  • خیلی ریز ذرات بسیار ریز (مانند <10 میکرومتر) اغلب به دلیل جرم کم ذرات، تمایل به بازیابی ضعیف دارند، که منجر به برخورد و اتصال ناکافی می شود. آنها ممکن است وارد فاز کف شوند، اما در حین انتقال به آن متصل نمانند، که منجر به حذف با ضایعات می شود.
  • خیلی درشت ذرات درشت (مانند >150-200 میکرومتر) حفظ معلق بودن در گل را دشوارتر می کنند، و وزن آنها می تواند باعث جدا شدن آنها از حباب ها شود. آنها همچنین بیشتر
• اندازه هدف ذرات بسیار حیاتی است، اغلب در حدود ۲۰ تا ۷۵ میکرومتر، بسته به نوع کانه و نیازهای رهاسازی.

۳. پایداری کف:

• نقش در شناوری: کف، محیطی است که امکان جمع‌آوری و غنی‌سازی کانی‌های طلا‌دار در بالای سلول شناورسازی را فراهم می‌کند. پایداری کف بر بازیابی تاثیر می‌گذارد و تعیین می‌کند که حباب‌های کانی‌دار (با طلا) تا چه حد حفظ می‌شوند.- مکانیسم از دست دادن راندمان:
  • بسیار پایدار:: کف بیش از حد پایدار می‌تواند کانی‌های ناخواسته گانگ را به دام اندازد و باعث کاهش کیفیت کنسانتره شود. این اتفاق می‌تواند به دلیل دوز ناکافی کف‌زا یا ذرات ریز بیش از حد رخ دهد.
  • به اندازه کافی پایدار نیست خَشَکي بیش از حد کف می‌تواند به راحتی منفجر شود، که منجر به از دست رفتن ذرات غنی از طلا به درون پالپ یا عدم تشکیل لایه غلیظی از کنسانتره می‌شود.
  • مخلوط های ناخالصی: وجود روغن، لجن یا نمک های محلول در پالپ می‌تواند باعث ناپایداری کف یا تداخل با تعامل حباب-ذره شود.

دیگر تعاملات و ملاحظات

: بسیاری از عوامل با هم مرتبط هستند، که تشخیص مسائل مربوط به راندمان را دشوارتر می‌کند. به عنوان مثال:

• pH و پایداری کف: تغییرات در pH می‌تواند بر عملکرد کف‌ساز (مانند تجزیه یا همجوشی حباب‌ها) تأثیر بگذارد.
• اندازه ذرات و پایداری کف افزایش جریمه‌ها در سیستم شناوری می‌تواند منجر به کف‌های زهکشی نشده و از دست رفتن مواد معدنی با ارزش شود.
• شیمی سطح مواد معدنی: طلا ممکن است با مواد معدنی دیگر (سولفیدها، اکسیدها یا سیلیس‌ها) برهمکنش داشته باشد و بهینه‌سازی شناوری نیازمند تنظیم مواد شیمیایی، آسیاب‌کنی و شرایط عملیاتی متناسب است.

خلاصه:

• pH،اندازه ذرات و ثبات کفهمه عوامل در کاهش راندمان شناوری طلا نقش مهمی دارند. عامل غالب بسته به نوع سنگ معدن، تنظیمات شناوری و پارامترهای عملیاتی می‌تواند متفاوت باشد.
• برای بهینه‌سازی بازیابی طلا:
  • کنترل مناسب pH را برای تعادل کارایی مواد شیمیایی و جلوگیری از اکسیداسیون/رقابت تضمین کنید.
  • توزیع مناسب اندازه ذرات را برای حداکثر رهایی و اتصال حباب به ذره هدف قرار دهید.
  • ثبات کف را با استفاده از کف‌سازها و تنظیم نرخ هوا یا چگالی گل معدن، کنترل و نظارت کنید.

تست‌های منظم و تنظیمات فرآیند، تحت هدایت مطالعات معدنی و شبیه‌سازی‌های شناوری، می‌تواند به شناسایی عوامل کلیدی کاهش راندمان کمک کند.