Wat drijft efficiëntieverliezen bij de goudvlotteringsmethode? pH, deeltjesgrootte of schuimstabiliteit?

4 juli 2025

Goudflotatie is een complex proces, beïnvloed door meerdere factoren, waaronderpH,deeltjesgrootteenschuimstabiliteit. Elk van deze parameters kan afzonderlijk of collectief bijdragen aan efficiëntieverliezen tijdens de goudwinning. Hier is een overzicht van hoe elke factor de flotatie beïnvloedt:

1. pH:

• Rol in Flotatie: Bij goudflotatie speelt de pH van de pulp een cruciale rol bij het beheersen van de chemie van reagentia en de oppervlakteladingen van deeltjes
• Mechanisme van efficiëntiederving:
  • Onjuiste pH: Als de pH te hoog of te laag is, kan dit leiden tot slechte adsorptie van flotatiereagentia (zoals xanthaten), waardoor de hydrofobiciteit van goud- en sulfidemineralen wordt verminderd.
  • Verhoogde concurrentie: Bij bepaalde pH-waarden kunnen concurrerende gangmineralen (bijv. pyriet of silicaten) ook vlotbaar worden, waardoor de concentratie afneemt.
  • Oppervlakteoxidatie: Een hoge pH kan de oppervlakken van goud- en sulfidemineralen oxideren, waardoor hun flotatiereactie wordt verminderd.
• De optimale pH hangt af van de mineraalverzameling, maar valt vaak binnen het bereik van 7-11 voor goudflotatie.

2. Deeltjesgrootte:

• Rol in Flotatie: Deeltjesgrootte beïnvloedt de kans dat mineraaldeeltjes worden "gevangen" door luchtbelletjes en een stabiele schuimlaag vormen.
• Mechanisme van efficiëntiederving:
  • Te fijn: Extreem fijne deeltjes (bijv. <10 μm) zijn vaak gevoelig voor een slechte opbrengst vanwege hun lage massa, wat leidt tot onvoldoende botsingen en hechting. Ze kunnen wel in de schuimfase terechtkomen, maar blijven niet aan het schuim tijdens de overdracht, waardoor ze worden verwijderd met het staartproduct.
  • Te grof: Grove deeltjes (bijv. >150-200 μm) zijn moeilijker op te houden in de pulp, en hun gewicht kan ervoor zorgen dat ze loskomen van de belletjes. Ze hebben ook meer kans om
• Een kritische deeltjesgrootte van het doelwit is essentieel, vaak rond de 20–75 µm, afhankelijk van het erts type en de vereisten voor vrijmaking.

3. Schuimstabiliteit:

• Rol in Flotatie: Schuim is het medium waarmee goudhoudende mineralen aan de bovenkant van de flotatiecel kunnen worden verzameld en geconcentreerd. Schuimstabiliteit beïnvloedt de winning door te bepalen hoe goed gemineraliseerde belletjes (met goud) worden vastgehouden. -Mechanisme van efficiëntieverlies**:
  • Te stabiel: Te stabiel schuim kan ongewenste gangmineraleenheden vangen, waardoor de concentratiegraad afneemt. Dit kan gebeuren door een onvoldoende hoeveelheid schuimmiddel of door teveel fijne deeltjes die de cellen verstoppen.
  • Niet stabiel genoeg Te onstabiele schuim kan gemakkelijk barsten, wat leidt tot verlies van goudhoudende deeltjes terug in de pulp of tot een onregelmatige concentratielaag.
  • Verontreinigingen De aanwezigheid van olie, slijm of oplosbare zouten in de pulp kan de schuimstabiliteit verstoren of de interactie tussen de belletjes en deeltjes beïnvloeden.

Andere interacties en overwegingen:

Veel factoren zijn met elkaar verbonden, wat het diagnosticeren van efficiëntieproblemen lastiger maakt. Bijvoorbeeld:

• pH en schuimstabiliteit: Veranderingen in de pH kunnen de prestatie van de schuimvormers beïnvloeden (bijvoorbeeld, afbraak of samensmelting van de belletjes).
• Deeltjesgrootte en schuimstabiliteit: Een overmaat aan fijne deeltjes in het flotatiesysteem kan leiden tot slecht afwaterende schuimen, wat tot verlies van waardevolle mineralen leidt.
• Mineralogische oppervlaktechemie: Goud kan interageren met andere mineralen (sulfiden, oxiden of silicaten), en het optimaliseren van de scheiding vereist het aanpassen van reagentia, malen en de bedrijfsomstandigheden dienovereenkomstig.

Samenvatting:

• pH,deeltjesgrootteenschuimstabiliteitalle spelen een belangrijke rol in het veroorzaken van efficiëntieverliezen bij de goudscheiding. De dominante factor kan variëren op basis van het erts type, de scheidingsopstelling en de bedrijfsparameters.
• Om de goudwinning te optimaliseren:
  • Zorg voor een goede controle van de pH om de efficiëntie van de reagentia in evenwicht te brengen en oxidatie/competitie te voorkomen.
  • Een geschikte deeltjesgrootteverdeling kiezen om de vrijzetting en de aanhechting van bel-deeltjes te maximaliseren.
  • Controleer en regel de schuimstabiliteit met behulp van schuimvormers en aanpassingen van de luchttoevoer of de pulpdichtheid.

Systematische testen en procesaanpassingen, begeleid door mineralogische studies en flotatie simulaties, kunnen helpen de belangrijkste factoren achter efficiëntieverliezen te identificeren.