Welk antimoniemethode maximaliseert de stibnietherstel uit complexe sulfiden?

Bruno

Hoofd Mijnbouwverwerkingsingenieur

+8613402000314

2026-02-12

Het herstel van antimoon uit complexe sulfiden, in het bijzonder stibniet (Sb₂S₃), vereist zorgvuldig ontworpen processen om de opbrengst te maximaliseren vanwege de associatie met andere sulfide-mineralen. Afhankelijk van de mineralogische kenmerken, geochemie en complexiteit van heterts kunnen verschillende processen worden toegepast. Onder hen, dehydrometallurgisch procesenpyrometallurgische techniekenworden veel gebruikt, en flottatiemethoden worden vaak toegepast als een voorbereidende stap. Hier zijn de belangrijkste processen om de herwinning van stibniet te maximaliseren:

1. Selectief Schuimfloatatieproces

• Doel: Flotatie is doorgaans de eerste stap om stibniet te concentreren uit complexe ertsen die sulfiden van andere metalen bevatten, zoals lood, zink of ijzer. Deze methode maakt gebruik van de oppervlakte-eigenschappen van antimoon-sulfide om het efficiënt te scheiden.
• ReagentiaVerzamelaars zoals xanthaten (kaliumethylxanthaat) of dithiophosphaten worden vaak gebruikt. Depressiva, zoals kalk of waterglas, zijn essentieel om ongewenste sulfiden te onderdrukken.
• OptimalisatieHet aanpassen van de pH naar tussen 5 en 7 maximaliseert de selectiviteit voor stibniet in vergelijking met andere sulfide-mineralen.

2. Pyrometallurgische Extractie

• MethodeHet roosteren van stibniet, gevolgd door reductie, is een traditionele methode voor het extraheren van antimoon. De stibniet wordt aanvankelijk geroosterd in de lucht om antimoontrioxide (Sb₂O₃) te produceren, terwijl zwavel wordt verwijderd als SO₂. Antimoontrioxide wordt vervolgens gereduceerd tot antimoonmetaal met behulp van koolstof of een geschikte reducerende stof.
• Voordelen Effectief voor hoogwaardige ertsen en kan stibniet rechtstreeks verwerken zonder intensieve voorbereidende stappen voor het ert.
• UitdagingenProduceert zwaveldioxide-emissies, die zorgvuldig beheerd moeten worden. Vereist ook een aanzienlijke energie-invoer.

3. Hydrometallurgisch Proces

• MethodeEen veelvoorkomende hydrometallurgische route omvat het uitlekken van stibnite. Populaire uitlekmiddelen zijn alkalische oplossingen (natriumhydroxide of natriumsulfide) of zure oplossingen (zoals zoutzuur).
  • Natriumsulfide-oplossing lost antimoon-sulfiden op tot oplosbare antimonaat, die vervolgens kan worden neergeslagen als antimoontrioxide of metallisch antimoon.
  • Zoutzuur leaching kan ook stibniet oplossen met daaropvolgende elektrodeposition voor antimoonextractie.
• Voordelen : Milieuvriendelijker dan pyrometallurgie, vooral voor complexe ertsen die arseen of andere onzuiverheden bevatten.
• UitdagingenVereist zorgvuldige procescontrole van de uitsluitingsomstandigheden (temperatuur, concentratie, enz.). Verontreinigen zoals arseen moeten worden verwijderd tijdens de downstream verwerking.

4. Gecombineerde Aanpak

Voor complexe sulfide-ertsen met meerdere metalen kunnen strategische combinaties van flotatie, hydrometallurgie en pyrometallurgie worden toegepast om het antimonieherstel te maximaliseren. Sequentiële verwerking isoleert stibniet selectief terwijl het de moeilijkheden aanpakt die worden veroorzaakt door onzuiverheden.

Samenvatting:

• Flotatieis cruciaal voor het efficiënt concentreren van stibniet, vooral in complexe ertsen.
• Hydrometallurgische processen(alcaline of zure uitloging) worden steeds vaker verkieslijk vanwege milieuoverwegingen en schaalbaarheid.
• Pyrometallurgieblijft nuttig voor hoogwaardige stibnietertsen maar heeft te maken met een afname in gebruik vanwege ecologische zorgen.

Voor het maximaliseren van de antimoonherstel, eentestwerkprogramma afgestemd op de specificaties van het oremoet worden uitgevoerd om de optimale combinatie van deze processen te bepalen. Vooruitgangen in de verrijking en groene chemie blijven ook de terugwinningspercentages verbeteren.

FAQ